Ben Reymenants & Liesbet Weckhuyzen

Ben Reymenants

Dromen en durven begon voor mij van jongs af aan, met een duikmasker in de Middellandse Zee en een hoofd vol onrust. Die onschuldige vakantieduiken werden mijn kompas, zelfs wanneer de wereld me “te druk” vond.
Op mijn twaalfde werd er stilletjes gelachen in de plaatselijke duikwinkel, maar de microbe zat diep: ik moest en zou diepzeeduiker worden.


Jaren later dook ik dieper, verhuisde naar tropische bestemmingen, verslond boeken en vond mentoren die mijn honger voedden.

Elke meter dieper bracht schoonheid én verlies; vrienden die niet terugkwamen, het kompas werd elke keer opnieuw gekalibreerd.
Tot ik de bodem van de Blue Hole bereikte op 200 meter diep, kleiner dan ooit, maar helderder dan ooit.


Ik dook grotten in waar al millennia geen licht komt en ontdekte plekken waar nog nooit iemand was geweest.
Diepte gaf rust, geen roes; meditatie in plaats van adrenaline.
Toen kwam Thailand, en een telefoontje om twaalf jongens te helpen die vast kwamen te zitten in een ondergelopen grot. Dagenlang werkte ik in stilte, en toen ze gevonden werden, wist ik: dit is waar dromen en durven samenkomen.